PROJELER

  • Damatris Sarayı’nın Belgelenmesi

    Konstantinopolis’in Asya Yakası’nda Bizans imparatorlarının yazlık sarayı olan, İstanbul Arkeoloji Müzeleri tarafından 2012 yılından beri kazı çalışmaları yürütülen yapının belgelenmesi 2016 yılında GABAM tarafından gerçekleştirildi. Yaklaşık 5500 m2’lik bu alan İstanbul’da kazısı gerçekleştirilen en geniş arkeolojik alanlardan biridir. Yapı 32 günlük saha ve 67 günlük ofis çalışması ile lazer tarayıcı ile belgelendi. Kazı sonuçlarının GABAM ile İstanbul Arkeoloji Müzeleri’nin ortaklığında yayınlanması 2018 yılında yayınlanması planlanmaktadır.

  • Bizans Anıtları Fotoğraf Arşivi Projesi

    İstanbul’daki Bizans anıtlarına ait bir dijijal fotoğraf arşivi oluşturma projesidir. Arşivin çekirdeğini Tarihi Yarımada’daki anıtlar oluşturmaktadır. Arşive ile ilgili detaylı bilgiye aşağıki linkten ulaşılabilir.
    Detaylı Bilgi

  • Rhodiapolis Piskoposluk Kilisesi Mozaik Restorasyonu ve Mimari Belgelemesi

    Rhodiapolis’teki (Antalya/Kumluca) Bizans dönemi piskoposluk kilisesinde 2007 yılından bu yana süren arkeolojik kazılarda yüksek nitelikli mozaik döşeme ve mimari parçalar gün ışığına çıkarıldı. 2016 yılı kazı sezonunda yapının mimari belgelemesi ile 104 m2’lik mozaik döşemenin temizlik, restorasyon ve belgeleme çalışmaları GABAM tarafından desteklendi. Aynı sezonda daha önceki dönemlerde restorasyonu yapılmış yaklaşık 500 m2'lik mozaik döşemenin de belgeleme çalışması gerçekleştirildi.

  • Türkiye Arkeolojik Yerleşmeleri (TAY) Projesi

    TAY Projesi kapsamında yürütülen Akdeniz Bölgesi’ndeki Bizans dönemi yapılarının envanterinin hazırlanmasına yönelik çalışma GABAM tarafından desteklenmektedir. 2016 yılında Likya bölgesindeki 171 Bizans dönemine ait yapının envanter fişleri hazırlandı. Pamfilya ve Kilikya bölgelerine ait envanter fişlerinin 2017 yılında tamamlanması planlanmaktadır. TAY Projesi’ne ait detaylı bilgiye www.tayproject.org linkinden ulaşılabilir.

  • Küçükyalı ArkeoPark Projesi

    2015 yılı sonbahar ve 2016 yılı yaz dönemlerinde Küçükyalı ArkeoPark’ta gerçekleştirilen arkeolojik kazılara ve alanda inşa edilmiş olan Kazı Evi - Ziyaretçi Merkezi’ne GABAM tarafından destek verilmiştir. Proje ait detaylı bilgiye www.kucukyaliarkeopark.net linkinden ulaşılabilir.

  • Dr. Nicholas Melvani / Geç Dönem Bizans İstanbul'unun Manastır Topoğrafyası

    Araştırma, şehrin kentsel dokusunda yer alan Konstantinpolis’in Bizans dönemi manastırlarının son dönem tarihlerine ait izlerini sürmektedir. Nihai amaç manastırların konumlarının Geç Bizans Konstantinpolis’deki yerlerinin belirlenmesidir. Araştırma iki eksende gelişmektedir: 1) Manastırların yazılı kaynaklar ve yapı kalıntıları aracılığı ile tanımlanması 2) Konstantinpolis’in geniş topoğrafyası ve kentsel peyzajı çerçevesinde arkeoloji ve haritalama yöntemleri kullanarak manastırların kayıt altına alınması. (Dönem: Kasım 2015 - ....)

  • Dr. Silvia Pedone / Orta Bizans Dönemi Mimari Plastiğinin Bağlamlaştırılması. Konstantinopolis ve Artbölgesi: Küçükyalı Örneği

    Araştırmanın ilk aşaması, yapıda ve yakın çevresinde bulunmuş eserlerin tam bir envanterine sahip olmak için 2015 yılında yürütülen kazılarda bulunan eserlerin sınıflandırılmasını ve kataloglanmasını kapsamaktadır. İkinci aşamada ise İstanbul’daki diğer yapılarda (örnek olarak Fneri İsa Camisi’nin mimari plastiği) ve Küçükyalı’ya (Dereağzı) tarihsel olarak yakın dönemlere ait alanlarda karşılaştırmalı çalışmalar yürütülecektir. (Dönem: Ekim 2015 - Aralık 2016)

  • Dr. Roman Shliakhtin / Geç Bizans Bitinya’sının tartışmalı peyzasında Bizanslılar ve Selçuk Türkleri: Sakarya-Sangarius Vadisi Örneği

    Projenin öncelikli amacı geç Bizans döneminde Sakarya-Sangarius Vadisi’ndeki Bizans dönemi savunma yapılarının analiz edilmesidir. Proje, Bizanslıların geç antik peyzajının öğelerini (Justinian köprüsü gibi) nasıl kullandığını araştırmaktadır. Kendisi daha önceki çalışmalarında Sakarya-Sangarius Vadisi’nin sadece bir “tartışmalı peyzaj” olmadığını, Bizanslılar ile Selçuk Türkleri arasında iletişim engellemekten ziyade eski yolları ve nehir geçişlerini denetleyen eden “kontrollü iletişim” için kullanılan bir peyzaj olduğunu öne sürmektedir. (Dönem: Eylül 2016 - Haziran 2017)

  • Dr. Siren Çelik / II. Manuel Palaiologos’un (1350-1425) Tarihsel Biyografisi

    Siren Çelik doktora derecesini Birmingham Üniversitesi’nden Ağustos 2016’da “II. Manuel Palaiologos’un (1350-1425) Tarihsel Biyografisi” başlıklı teziyle aldı. Manuel sadece bir imparator değildi, aynı zamanda teolojik, felsefik ve edebi içerikli büyük bir külliyat oluşturan önemli bir yazardı. Manuel’in çalışmalarının birçoğu araştırmacılar tarafından henüz çalışılmadı, bu biyografi sayesinde göz ardı  edilmiş bir yazar olan Manuel’in Bizans edebiyatında bir yer edinmesi umulmaktadır. Tez Manuel’in edebi tarzını ve kendini ifade etme biçimi kadar başka figürleri tasvir etme tarzını da incelemektedir. Çalışma aynı zamanda Manuel’in Bizans felsefi ve teolojik geleneğindeki yerine odaklanmaktadır. Çalışma, Manuel’in büyük külliyatına ve çeşitli birincil kaynaklara yakından bakarak imparatorun yönetici olarak, bir şahsiyet ve yazar olarak derinlikli portresini çizerek döneminin dünyasına ve zamanına içeriden bir bakış oluşturmayı hedeflemektedir. (Dönem: Eylül 2016 - Haziran 2017)

  • Dr. Caroline Laforest / Roma ve Proto-Bizans Küçük Asya’sında gömü gelenekleri: Arkeo-antropolojik bir perspektif

    Dr. Laforest 2010 yılında Hierapolis’te bir Roma ev tipi mezarında dört yıl sürecek kazı çalışması başlattı. Bu proje Bordo ve Milan üniversiteleri (yöneticiler: D. Castex ve  Pr. D’Andria) arasında ortak bir çalışma yürütmeye imkân verdi. Proje, cenaze pratiklerinin arkeotanatoloji, kemik bilimsel ölçüm, katmanlaşma ve gömü metaları aracılığı ile analiz edilerek, Roma ve Bizans dönemlerinde uzun bir süre yoğun olarak kullanılmış mezarın (MNI: 286 birey) yönetiminin tekrar oluşturulmasını amaçlamaktadır. (Dönem: Eylül 2015 – Haziran 2016)

  • Dr. Alex Rodriguez-Suarez / Çan Çalma: Geç Bizans döneminde (1261-1453) çanlar ve çan kuleleri

    Bizans’ta büyük çanların dini amaçlı kullanımları görece az bilinen bir konudur. Çan çalma araştırmacıları ilgisini yeterince çekmemiş ve Bizansçılar daha ziyade çan kuleleri üzerine çalışmışlardır. Çalışma Türkiye’deki gerek yazılı kaynakları gerekse arkeolojik kalıntıları (çanlar ve çan kuleleri) araştırmayı amaçlamaktadır. Gerek günümüze ulaşan çanlar (İstanbul Arkeoloji Müzesi) gerekse çan kuleleri (Trabzon Ayasofyası) nadir olsa da, çalışma az araştırılan bu alanda yeni verilere ulaşmayı hedeflemektedir. Bizans’ta çanların kullanımının gerçek düzeylerini araştırmak Bizans’ın son yüzyıllarında değişik düzeylerde gerçekleşmiş, mimaride ve dini geleneklerde yenilikçilikle sonuçlanan kültürel ilişkiler hakkında bilgi sahibi olmayı sağlayacaktır. (Dönem: Eylül 2015 – Haziran 2016)